ای دل عبث مخور غم دنیا را فکرت مکن نیامده فردا راکنج قفس چو نیک بیندیشی چون گلشن است مرغ شکیبا رابشکاف خاک را و ببین آنگه بی مهری زمانهٔ رسوا رااین دشت، خوابگاه شهیدانست فرصت شمار وقت تماشا را

زندگی یک هفته گذشتم رو زیر و رو کردم که شاید یه چیز جذاب و جالب پیدا کنم و تو وبلاگ بنویسم اما دریغا از یدونه چیز جذاب و جالب :| تصمیم گرفتم برم ببینم دیگران تو وبلاگشون چی مینویسن منم با یکم تقلب از

از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکنفردا که نیامده ست فریاد مکنبرنامده و گذشته بنیاد مکنحالی خوش باش و عمر بر باد مکن

و سرما خوردگی چه درد بزرگیست... :))